Transport szynowy 2 tabor, Przydatne Studentom, EGZAMIN - MG

[ Pobierz całość w formacie PDF ]
Katedra Maszyn Górniczych, Przeróbczych i Transportowych
Transport szynowy 2
Tabor
Dr inż. Piotr Kulinowski
pk@imir.agh.edu.pl
tel. (617) 30 74
B-2 parter p.6
konsultacje: poniedziałek 11.00 - 12.00
Literatura
Antoniak J.:
Urządzenia i systemy transportu podziemnego
w kopalniach.
Wyd. “Śląsk”. Katowice 1990.
Maszyny i urządzenia transportowe kopalń odkrywkowych.
Wyd. PWN. Warszawa 1968.
Konstrukcja wagonu

Rama
(ostoja)
- przenosi większość sił działających na wagon. W najprostszym przypadku
składa się z szeregu belek tworzących prostokąt, a w wozach małych tylko z podłużnic.
/ostojnice, podłużnice, poprzecznice, ukośnice/ Niektóre typy wozów posiadają konstrukcję
samonośną (bezramową)

Cięgło
- do przenoszenia siły pociągowej

Zderzaki
• sztywne /dla wozów małych/
• elastyczne

Sprzęgi
-służą do łączenia wagonów i przenoszenia siły pociągowej

Zawieszenie
-sprężyste połączenie kół lub zestawów kołowych z ramą lub nadwoziem

Zestawy kołowe i wózki zwrotne
Zderzaki i sprzęgi 1
Do ostoi pojazdu są przymocowane dwa sprężynujące zderzaki oraz urządzenia ciągłowe.
Zderzaki służą do łagodzenia uderzeń oraz do utrzymywania należytej odległości pomiędzy
wagonami, zaś urządzenia ciągłowe do łączenia wagonów między sobą oraz z lokomotywą i
do przenoszenia siły pociągowej. Niekiedy stosuje się sprzęgi samoczynne, spełniające
obydwie wyżej wymienione funkcje.
Zderzak trzonowy:
1 - tarcza zderzakowa,
2 - trzon,
3 - pochwa,
4 - krążek oporowy,
5 - sprężyny,
6 - podkładka zderzaka,
7 - tulejka,
8 - nakrętka.
Zderzak tulejowy:
1 - tuleja z tarczą zderzakową,
2 - pochwa,
3 - pierścień zabezpieczający,
4 - sprężyna,
5 - podkładka zderzaka,
6 - trzon zderzakowy
W długich wagonach mają zastosowanie
urządzenia wyrównawcze, dzięki którym
unika się nadmiernego ściskania sprężyn
zderzaków przy przejściu wagonu po
ciasnych łukach. W tego typu zderzakach
ściśnięciu ulega najpierw sprężyna
pomocnicza (9), po czym dopiero nacisk
przechodzi poprzez tulejkę (5) na sprężynę
(6).
Zderzak wyrównawczy:
1 - trzon zderzaka,
2 - tarcza zderzaka,
3 - tuleja zderzaka,
4 - pochwa,
5 - tuleja prowadząca,
6 i 9 - sprężyny stożkowe,
7 - sprężyna spiralna,
8 - tulejka oporowa,
10 - wahacz,
11 - łącznik,
12 - łożysko wyrównawcze.
Zderzaki i sprzęgi 2
Urządzenia ciągłowe zaopatrzone są w haki ciągłowe z
zawieszonymi sprzęgami śrubowymi przeznaczonymi
do ręcznego łączenia wagonów. Sprzęgi te składają się
z pałąka (4) oraz śruby (3) wraz z rękojeścią. Długość
sprzęgu rozśrubowanego mierzona między zderzakiem
a punktem zaczepu pałąka wynosi od 450 do 535 mm,
co zapewnia możliwość spięcia wagonów przy
nieściśniętych zderzakach i utrzymania zwisających
sprzęgów w należytej wysokości ponad torem.
Sprzęg samoczynny:
1 -głowica,
2 - ząb większy,
3 - ząb mniejszy,
4 - tylna część sprzęgu,
5 - rygiel,
6 - zapadka rygla.
Działanie tego rodzaju sprzęgu przy spinaniu wagonów
następuje w momencie dopchnięcia do siebie wagonów z
szybkością 1-2 m/s przez zsunięcie się po swych ukośnych
płaszczyznach zębów mniejszych (3) do niszy zaczepu, z której
wystaje zapadka ryglowa (6). Wciskając tę zapadkę do korpusu
głowicy zostają zwolnione rygle (5), które pod działaniem
własnego ciężaru lokują się między tymi zębami i ryglują głowicę
sprzęgu.
Rozłączenie wagonów odbywa się ręcznie, powodując za
pomocą rękojeści wysuniętej na zewnątrz wagonu wciągnięcie
rygli (5) do ich gniazd oraz nastawienie zapadki (6) do
ponownego sprzęgnięcia jej z ryglem (5). Po wysunięciu się
zębów z niszy zaczepów i uwolnieniu zapadki (6) na zewnątrz,
sprzęg jest doprowadzony do stanu wyjściowego.
[ Pobierz całość w formacie PDF ]